ترجمه : ( ادامهء حديث ) و اين چنين‌اند عوام امّت ما هنگامى كه از فقهاء خود فسق آشكار و عصبيّت شديد ، روى آوردن و حملهء به اشياء فانى دنيا و حرام آن ، هلاك نمودن اشخاصى كه عصبيتشان بر عليه آنها بوده ، هرچند آنها براى اصلاح امر استحقاق داشته باشند ، احسان و ارتكاب برّ ، بر افرادى كه عصبيتشان بر له آنها بوده هرچند مستحق اذلال و اهانت شدن باشند را مىبينند و مىشناسند . پس كسى كه از عوام تقليد چنين فقهائى را بنمايد ، مثل يهود ، يعنى كسانى است كه خداوند ايشان را به واسطهء تقليد از فقهاء فاسق مذمّت نموده است . امّا كسى كه از ميان فقها ، حافظ نفسش و نگهدارندهء دينش و مخالف با هوايش و پيرو امر مولايش باشد ، بر عوام است كه از وى تقليد نمايند و اين قبيل افراد صرفا فقهاء شيعه بوده و نه جميع ايشان . امّا فقيهى كه مرتكب زشتىها و فواحش گردد مانند ارتكاب فسقه از فقهاء عامّه ، پس خبرى را كه به ما استناد مىدهند قبول نكنيد و كرامتى را از آنها نپذيريد . البته اختلاط صدق و كذب در آنچه از ما شنيده مىشود ، بسيار است . زيرا كه فسّاق اخبارى را از ما مىشنوند ، سپس به خاطر جهلشان به تمامه آن را تحريف مىنمايند و اخبار را به دليل كمى معرفتشان جابجا و در غير جاى خود قرار مىدهند ، و عدّه‌اى ديگر عامدا عالما بر ما دروغ بسته ، تا عوارض و طوارى دنيائى را كه علّت دخول آنها در جهنم است به طرف خود جارى نمايند . و دستهء ديگرى از ايشان نصاب ما اهل بيت بوده و صبّ و قدح را در ما روا مىدارند ( از آنجا كه نتوانستند قدحى در ما وارد كنند ) ، برخى از علوم ما را فراگرفته و خود را نزد شيعيان موجّه قلمداد مىكنند ، در حالى كه نزد دشمنان ما دست به تنقيض و جعل عيوب در ما مىنمايند . و سپس به شماتت و تنقيضشان افزوده حتّى اضعاف مضاعف بر آنچه گفته بودند اضافه مىنمايند ، و آنچه مىتوانند از اكاذيب و جعليّاتى كه ما از آنها برى هستيم بر ما مىبندند ، و در مقابل ، ضعفاء از شيعيان ما مىپندارند كه اين منقولات از علوم ما بوده و از ايشان مىپذيرند ، پس ( اين دروغ‌گويان ) هم خود گمراه گشته و هم ديگران را گمراه مىكنند . اينان ضررشان بر ضعفاء از شيعيان ما به مراتب بيشتر از ضررى است كه لشگريان يزيد ( عليه اللعنة ) بر حسين بن على وارد كردند . ( تمام شد حديث شريف )